Oyun teorisi çalışması, kabadayıları ve şantajcıları evcilleştirmenin sırrını ortaya koyuyor

Oyun teorisi, stratejik etkileşimleri inceleyen bir matematik dalıdır. En ünlü örnek, iki ayrı mahkumun bağımsız olarak işbirliği yapması ve küçük sonuçlarla yüzleşmesi ya da potansiyel kişisel kazanç için diğerine ihanet etmesi ve her ikisinin de ihanet etmeyi seçmesi durumunda ciddi sonuçları göze alması gereken mahkum ikilemidir.

yeni sabit Dartmouth’tan, yayınlanan PNAS Bağlantı NoktasıZorbaların üstesinden gelmek için “sonsuz stratejiler” geliştirmek için oyun teorisini kullanın. Çalışmadaki Memory-one PSO Kumarbaz, WSLS ve Zero Determinant gibi stratejiler, diğer oyunculardan yararlanmaya çalışan oyuncularla karşılaşıldığında bile dinamikleri adalet ve işbirliğine yönlendirir.

itibaren Phys.org:

Şu anda Pekin Yüksek Lisans Üniversitesi’nde yardımcı doçent olan Chen, “Şantaj yapılmamayı seçen boyun eğmeyen oyuncular, tam olarak işbirliği yapmayı reddederek karşılık verebilirler. Ayrıca ödüllerinin bir kısmından da vazgeçerler, ancak şantajcı daha fazlasını kaybeder” dedi. ve iletişim.

“Çalışmamız, sonu gelmeyen bir oyuncuyla karşı karşıya kalındığında, şantajcının en iyi tepkisinin adil bir paylaşım teklif etmek ve böylece her iki taraf için de eşit bir ödül sağlamak olduğunu gösteriyor” dedi. Başka bir deyişle, adalet ve işbirliği sarsılmaz oyuncular tarafından geliştirilebilir ve uygulanabilir.

…

“Çalışmamızdan elde edilen pratik içgörü, zayıf tarafların tutarsız olması ve ilk kabul eden olmaya direnmesi, böylece etkileşimi, haraççıların durumları ‘kaybetmekten’ kaçınmak için daha adil ve işbirlikçi olmaya motive edildiği bir ültimatom oyununa dönüştürmesidir.” Fu dedi.